اینچنین با تمام توان به محاکمه من منشین

و برایم کیفر مخواه 

به جرم اینکه تیرگی گور زمین را

                                  -با تمام اشتیاق و التهابش-

                                                                     دوست دارم

به جرم اینکه دلم جریان سیال واژه های زندگی بخشت را

                                                                            به سختی پذیراست

به جرم اینکه اندیشه ام از تو دور است

و در گمراهی سرگردانم

و گدازه های آتش عشق

در سینه ام به طغیان رسیده اند

و آشفتگی های عصیانگر

دیدگان دلم را تار کرده اند و دنیای زمین برایم تنگ است

پروردگار من!

در مرز تیره روشن شرمی زنانه

تا باز نشناسی ام

هر چند در من تمام توست

در تو تمام انچه دوست می دارم.

من تازه به جمع وبلاگ نویس ها اضافه شدم برای نوشتن کمی از روزمرگی هام...

امیدوارم بتونم فضای خوبی رو ترتیب بدم